cei care, cândva, vor trăi aici unde noi ne sfârşim,
de se va întâmpla, în memoria lor,
să se înnegrească sângele şi să se reverse,
să nu ne uite, biete suflete slabe, printre asfodele,
să întoarcă spre Erebos capetele victimelor:
Noi, cei care n-am avut nimic, îi vom învăţa ce este liniştea.
traducere Adina V.
*Asfodele- floarea morţilor, în literatura greacă
*Erebos-Infernul subteran, locul unde stăpîneau Hades şi
Persefona, pe unde treceau morţii, separat fiind de Tartar , unde erau ţinuţi prizonieri
Titanii.
Εδώ τελειώνουν τα έργα της θάλασσας, τα έργα της αγάπης.
Εκείνοι που κάποτε θα ζήσουν εδώ που τελειώνουμε
αν τύχει και μαυρίσει στη μνήμη τους το αίμα και ξεχειλίσει
ας μη μας ξεχάσουν, τις αδύναμες ψυχές μέσα στ’ ασφοδίλια,
ας γυρίσουν προς το έρεβος τα κεφάλια των θυμάτων:
Εμείς που τίποτε δεν είχαμε θα τους διδάξουμε τη γαλήνη.
Γιώργος Σεφέρης
