Cine îmi bate în geam?
Nu bateţi,
nu sunt aici.
Aici locuieşte Singurătatea
cu Plictiseala drept chiriaş legal.
Nu-mi bateţi în geam,
degeaba bateţi.
Eu nu pot să deschid.
Nu pot să mă târăsc
nici până la poarta casei mele,
nici până la poarta celeilalte lumi.
Deci nu-mi bateţi în geam,
nu sunt aici.
Aici este numai o insectă uscată
într-o lume - sicriu
unde este interzisă, cu riscul învierii,
chiar şi moartea ta.
Nu-mi bateţi în geam,
aţi greşit.
Aţi greşit casa,
aţi greşit uşa,
aţi greşit veacul.
Greşeală, greşeală, greşeală!
De aceea, încetaţi!
Încetaţi, în numele Domnului, să mai bateţi!
Vă repet, nu,
aici nu locuiesc eu.
Aici locuieşte un sângeros
păianjen acrobat
care cu puţin timp înainte a mâncat un fluture.
Un fluture auriu şi fragil
care, vai, avea numele meu!
N-am fost iubit, asta este tot,
poate greşit am pretins rolul
unui bufon de clasă medie
uitat într-un depozit inutil
ca o păpuşă bleagă cu nasul spart.
traducere Adina V.
din volumul Sub castelele speranţei
Ποιός μου χτυπᾷ τὸ τζάμι;
Μὴ μοῦ χτυπᾶτε.
Δὲν εἶμαι ῾δῶ.
Ἐδῶ κατοικεῖ ἡ Μοναξιὰ
μὲ μόνιμη νοικάρισα τὴ Πλήξη.
Μὴ μοῦ χτυπᾶτε λοιπὸν τὸ τζάμι.
Μάταια χτυπᾶτε.
Ἐγὼ δὲ μπορῶ ν᾿ ἀνοίξω.
Δὲ μπορῶ νὰ συρτῶ
οὔτ᾿ ὡς τὴ πόρτα τοῦ σπιτιοῦ μου,
οὔτ᾿ ὡς τὴ πόρτα τοῦ ἄλλου κόσμου.
Μὴ μοῦ χτυπᾶτε λοιπὸν τὸ τζάμι.
Δὲν εἶμαι ῾δῶ.
Ἐδῶ εἶν᾿ ἕνα ξερὸ ἔντομο
σ᾿ ἕνα κόσμο, -φέρετρο-
ὅπου ἀπαγορεύεται -μὲ κίνδυνο ἀνάστασης-
ἀκόμη κι ὁ θάνατός σου!
Μὴ μοῦ χτυπᾶτε λοιπὸν τὸ τζάμι.
Κάνετε λάθος.
Λάθος στὸ σπίτι.
Λάθος στὴ πόρτα.
Λάθος στὸν αἰῶνα.
Λάθος. Λάθος. Λάθος!
Γι᾿ αὐτὸ πάψτε.
Πάψτε -γιὰ τὸ Θεό- νὰ μοῦ χτυπᾶτε!
Σᾶς τὸ ξαναλέω- μή!
Ἐδῶ δὲ κατοικῶ ἐγώ.
Ἐδῶ κατοικεῖ μία αἱμοβόρα
κι ἀκροβάτισα ἀράχνη,
ποὺ πρὶν λίγο ἔφαγε μία πεταλούδα.
Μιὰ χρυσή, λεπτὴ πεταλούδα,
ποὺ -ἀλίμονο- εἶχε τ᾿ ὄνομά μου!
Ἄρα δὲν εἶχα ἀγαπηθεῖ, αὐτὸ ἦταν ὅλο
Ἴσως ἀνόητα ὑποδύθηκα τὸ ρόλο
Γελωτοποιοῦ πολὺ μετρίας κλάσης
Λησμονημένος σὲ μιὰν ἄχρηστη ἀποθήκη
Ἠλίθιος κοῦκλος μὲ σπασμένη μύτη
«Κάτω Ἀπὸ Τὰ Κάστρα Τῆς Ἐλπίδας»
